Жубайыбыз менен катар басуудан да тартынаар элек...
Улуулардын накыл сөздөрүнөн...
Мурдагы улуу муундун айрымдары жубайы менен көчөдө жанаша баспай, ортосуна бир аз аралык коюп басышчу. Бул милдеттүү диний өкүм болгондуктан эмес. Тескерисинче, үй-бүлөсүндө көйгөйү барлардын көңүлү оорубасын, аларда көрө албастык ойгонбосун деген назик сезимден улам ушундай кылышкан.
Ошондой эле көчөдө балдары менен ашыкча эркелешип, көзгө урунгандай бактылуу көрүнүүгө аракет кылышчу эмес. Анткени ар кимдин насиби ар башка экенин билишчү.
Илгеркилердин бир сөзү бар эле:
«Көрсөтпө, балам, күнөө болот.»
Бул сөз бүгүн мурдагыдан да баалуу болуп калды.
Азыр болсо жубайыбызды, үйүбүздү, балдарыбызды, бактыбызды, атүгүл боюнда бар экенин көрсөткөн тестке чейин социалдык тармактарга чыгарып калдык.
Мурда «ырыскыңды бөлүш» дешчү. Азыр болсо берекелүү дасторкондун сүрөтүн жарыялоо көбөйдү.
Бөлүшкөн сайын чын ыкластуулук азайды. Бөлүшкөн сайын көп үй-бүлөнүн тынчтыгы бузулду. Береке түшүнүгү алсырады. Аял да, эркек да иштесе да, ырыскы жетпей жаткандай сезиле баштады.
«Көрсөтпө, күнөө болот» деген улуу муундун,
көрсөтпөй тура албаган неберелери болуп калдык.
Макаланын башындагы адам жубайы менен да белгилүү бир адепти сактап баскан, балдары менен да көчөдө чектен ашкан көрүнүштөрдөн алыс болгон. Бул иштер парз да эмес, важиб да эмес. Бирок ошол назик адеп жана сактык аркылуу алар үй-бүлөсүн өмүрүнүн акырына чейин коргой алышкан.
Анткени миңдеген адамдардын көзүнө түшкөн, улам айтылып, көрө албастыкка кабылган үй-бүлөлөр көп учурда ар кандай сыноолорго көбүрөөк дуушар болушат.
Үй-бүлөнүн бактысын ар дайым элге көрсөтүү эмес, аны сактоо маанилүүрөөк.
Ар бир нематты жарыялоо шарт эмес. Кээ бир бакыттардын берекеси – алардын купуя сакталышында.
Улуулардын накыл сөздөрүнөн...
Мурдагы улуу муундун айрымдары жубайы менен көчөдө жанаша баспай, ортосуна бир аз аралык коюп басышчу. Бул милдеттүү диний өкүм болгондуктан эмес. Тескерисинче, үй-бүлөсүндө көйгөйү барлардын көңүлү оорубасын, аларда көрө албастык ойгонбосун деген назик сезимден улам ушундай кылышкан.
Ошондой эле көчөдө балдары менен ашыкча эркелешип, көзгө урунгандай бактылуу көрүнүүгө аракет кылышчу эмес. Анткени ар кимдин насиби ар башка экенин билишчү.
Илгеркилердин бир сөзү бар эле:
«Көрсөтпө, балам, күнөө болот.»
Бул сөз бүгүн мурдагыдан да баалуу болуп калды.
Азыр болсо жубайыбызды, үйүбүздү, балдарыбызды, бактыбызды, атүгүл боюнда бар экенин көрсөткөн тестке чейин социалдык тармактарга чыгарып калдык.
Мурда «ырыскыңды бөлүш» дешчү. Азыр болсо берекелүү дасторкондун сүрөтүн жарыялоо көбөйдү.
Бөлүшкөн сайын чын ыкластуулук азайды. Бөлүшкөн сайын көп үй-бүлөнүн тынчтыгы бузулду. Береке түшүнүгү алсырады. Аял да, эркек да иштесе да, ырыскы жетпей жаткандай сезиле баштады.
«Көрсөтпө, күнөө болот» деген улуу муундун,
көрсөтпөй тура албаган неберелери болуп калдык.
Макаланын башындагы адам жубайы менен да белгилүү бир адепти сактап баскан, балдары менен да көчөдө чектен ашкан көрүнүштөрдөн алыс болгон. Бул иштер парз да эмес, важиб да эмес. Бирок ошол назик адеп жана сактык аркылуу алар үй-бүлөсүн өмүрүнүн акырына чейин коргой алышкан.
Анткени миңдеген адамдардын көзүнө түшкөн, улам айтылып, көрө албастыкка кабылган үй-бүлөлөр көп учурда ар кандай сыноолорго көбүрөөк дуушар болушат.
Үй-бүлөнүн бактысын ар дайым элге көрсөтүү эмес, аны сактоо маанилүүрөөк.
Ар бир нематты жарыялоо шарт эмес. Кээ бир бакыттардын берекеси – алардын купуя сакталышында.